Hoe ik werk
We beginnen bij wat er nu speelt.
Een concrete vraag. Iets waar je in vastloopt. Een situatie die steeds terugkomt.
Ik luister, stel vragen en kijk samen met jou wat er gebeurt.
Soms is een praktische blik genoeg. Soms merk je dat er meer meespeelt en kijken we wat verder.
Je hoeft vooraf niet te weten waar we precies uitkomen.
We kijken samen wat er nodig is.
Systemisch werk
Je staat nooit helemaal los van je omgeving.
We maken allemaal deel uit van verschillende systemen: ons gezin, onze familie, relaties, werk, vriendschappen.
Wat daar gebeurt, beïnvloedt ons. En omgekeerd.
Daarom kijk ik niet alleen naar jou en wat er in jou gebeurt, maar ook naar de mensen om je heen en naar de plek die jij daarin inneemt.
- Welke rol neem je vanzelf op?
- Wat gebeurt er tussen jou en de ander?
- Wat is zo vertrouwd geworden dat je het nauwelijks nog opmerkt?
- En wat gebeurt er wanneer je daar eens vanuit een ander perspectief naar kijkt?
Soms helpt die blik ook om anders te kijken naar gedrag dat we snel een naam geven. Bij een kind bijvoorbeeld: wat vraagt deze manier van denken, voelen of prikkels verwerken van het kind, én van de omgeving?
Dat is voor mij de systemische bril.
Niet om voor alles een diepere verklaring te vinden.
Wel om te zien wat er gebeurt wanneer je het geheel meeneemt.
Soms maken we het letterlijk zichtbaar
Een opstelling kan helpen om een situatie, relatie of dynamiek eens anders te bekijken.
Door iets letterlijk een plek te geven, kan zichtbaar worden wat je met alleen woorden moeilijk kunt vatten.
Ik gebruik een opstelling niet als vast onderdeel van ieder gesprek.
Soms is een goed gesprek genoeg.
Soms helpt een opstelling om iets zichtbaar te maken waar je anders moeilijk bij komt.
Het is één van de manieren waarop we kunnen onderzoeken wat er speelt.